شمرنامه

الرحمن الرحیم، فاتحه اهل قبور در روز یکشنبه

جناب سخن
شما سلامت باشيد، غم آخرتان باشد، نامه چاپلوسانه به شاهرودي نوشتن و اين دشمن آزادي سخن را انسان آزاده خواند چه ربطي به حرکت متشکل و اعتراض جمعی دارد که شما تسلیت حرامش می کنید. اگر می گفتی حرکت متشکل خایه مالانه درست گفته بودی.
از آدم استخوانداری چون شما که در جاده خاکی سیاست (با خط امام و پیروی از آن قاط نزنید) چهارتا خشتک بیشتر از این آن پاره کرده بعید بود که گول یک سوسول مکتبی که می خواست مدیار را قربانی رای های احتمالی معین و گرم کردن "تنور" انتخابات کند خورده و آن نامه آبکی و بر آمده از فرهنگ دریوزگی را به شاهرودی بنویسید و از آن بدتر از ملتی که شاهرودی را آدم به شمار نمی آورند، گله مند و طلب کار باشید که چرا زیر نامه "احترام" آمیز شما را به شاهرودی امضا نکرده اند. جای خرسندی است که شمار خایه مالان در وبلاگستان از دویست و هشتاد نفر بالاتر نرفته.

از صمیم قلب به شما تسلیت می گوییم که هنوز اندر خم همان پیچ تاریخی خط امام که خواهر و مادر حزب طراز نوین را به باد داد مانده اید و تازه تازه دلتان را به کوره راهی خوش کرده اید که به خیالتان کورسوی از چراغ سبز شاهرودی در آن دیده می شود.

سفید نویسی تان در روز یکشنبه به جای خود، اما این" درخواست مجازات نماينده ي توهين کننده به خبرنگاران و بازگرداندن مسيح علي نژاد به مجلس،" دیگر چه صیغه ایست، مجلس چه کشک چه، نماینده کدام است، مرد حسابی کجای کاری ما از زمان مصدق به اینسو مجلس نمایندگان ملت نداشته ایم آنگاه شما خواهان بازگشت مسیح علی نژاد به مجلس می شوی!
نه خودمانیم، کاری به اینکه فلان چاقوکش را نماینده می خوانی نداریم، اما از چه کسی درخواست مجازات او را می کنید حتما از کسی که درخواست عفو سمیعی نژاد را کرده بودید.
آقای سخن تا کی می خواهید برای ملت بت بسازید، خمینی را بزرگ کردید امامش خواندید کم نبود، رفسنجانی را سردار سازندگی خواندید خوب نشد، خاتمی را به اینجا رساندید راضی نشدید و حالا دارید از شاهرودی الله سازی می کنید که هم رحمان است و قهار. یکی را عفو کند و دیگری مجازات(التماس دعا ).
با این شیوه اندیشه بهتر است باقی عمرتان سفید نویسی کنید یکشنبه هم پیشکش. فاتحه!

خلاص
شمر

الرجل المسخ الذي ذبح الحسين بن علي	شمرنامه	کاراينها تمامه
بايگانی	همه دشنامها و واژگان اسلامی يک راست به حساب خاندان محمد رسول الله بویژه پنج تن واریز خواهد شد	برگ نخست
آدم ها و انديشه ها	Saturday, May 21, 2005 الرحمن الرحیم، فاتحه اهل قبور در روز یکشنبه جناب سخن شما سلامت باشيد، غم آخرتان باشد، نامه چاپلوسانه به شاهرودي نوشتن و اين دشمن آزادي سخن را انسان آزاده خواند چه ربطي به حرکت متشکل و اعتراض جمعی دارد که شما تسلیت حرامش می کنید. اگر می گفتی حرکت متشکل خایه مالانه درست گفته بودی. از آدم استخوانداری چون شما که در جاده خاکی سیاست (با خط امام و پیروی از آن قاط نزنید) چهارتا خشتک بیشتر از این آن پاره کرده بعید بود که گول یک سوسول مکتبی که می خواست مدیار را قربانی رای های احتمالی معین و گرم کردن "تنور" انتخابات کند خورده و آن نامه آبکی و بر آمده از فرهنگ دریوزگی را به شاهرودی بنویسید و از آن بدتر از ملتی که شاهرودی را آدم به شمار نمی آورند، گله مند و طلب کار باشید که چرا زیر نامه "احترام" آمیز شما را به شاهرودی امضا نکرده اند. جای خرسندی است که شمار خایه مالان در وبلاگستان از دویست و هشتاد نفر بالاتر نرفته. از صمیم قلب به شما تسلیت می گوییم که هنوز اندر خم همان پیچ تاریخی خط امام که خواهر و مادر حزب طراز نوین را به باد داد مانده اید و تازه تازه دلتان را به کوره راهی خوش کرده اید که به خیالتان کورسوی از چراغ سبز شاهرودی در آن دیده می شود. سفید نویسی تان در روز یکشنبه به جای خود، اما این" درخواست مجازات نماينده ي توهين کننده به خبرنگاران و بازگرداندن مسيح علي نژاد به مجلس،" دیگر چه صیغه ایست، مجلس چه کشک چه، نماینده کدام است، مرد حسابی کجای کاری ما از زمان مصدق به اینسو مجلس نمایندگان ملت نداشته ایم آنگاه شما خواهان بازگشت مسیح علی نژاد به مجلس می شوی! نه خودمانیم، کاری به اینکه فلان چاقوکش را نماینده می خوانی نداریم، اما از چه کسی درخواست مجازات او را می کنید حتما از کسی که درخواست عفو سمیعی نژاد را کرده بودید. آقای سخن تا کی می خواهید برای ملت بت بسازید، خمینی را بزرگ کردید امامش خواندید کم نبود، رفسنجانی را سردار سازندگی خواندید خوب نشد، خاتمی را به اینجا رساندید راضی نشدید و حالا دارید از شاهرودی الله سازی می کنید که هم رحمان است و قهار. یکی را عفو کند و دیگری مجازات(التماس دعا ). با این شیوه اندیشه بهتر است باقی عمرتان سفید نویسی کنید یکشنبه هم پیشکش. فاتحه! خلاص شمر shemr & 4:33 AM	ياد جان باخته گان جنبش نوين آزادی و رهايی ايران را گرامی می داريم کتايون افشار(+): تهران رحمان اميری : اصفهان مجيد پناهی : تهران پارس زهرا کاظمی: تهران علی موسوی: شيراز تارنمای انجمن وب لاگ نويسان Iranian Blogger Against Censorship يادآوری به باورمندان دوست گرامی اعتقادی که تو از آن نام میبری در سالهای۶۱ /۶۰ در کنار دیوار الله اکبر زندان اوین ده هزار بار تیر باران شد، در سیمای حکومت اسلامی به آغوش لاجوردی گذاشته شد تا در هیبت فرزند مسعود رجوی نظاره گره جسد اشرف ربیعی باشد تا مردم نادان بدانند که یک من اعتقاد چقدر روغن دارد. در سال ۶۷ کشتار همگانی شد و در گورهای دسته جمعی پنهان گردید. با کشتن فروهرها دشنه خورد و با مختاری و پوینده خفه شد و با گمشدن پیروز دوانی ها ناپدید شد، در هيژده تیر توی خوابگاه دانشگاه تهران کتک خورد و از پنجره به بیرون پرتاب شد و هیچ کس هیچ نگفت چون هیچ اعتقادی نداشتند. اعتقادی که بزرگ بودن خود را در سنجش کوچکی سنگ سنگسار در رساله ها نمایش می دهد و با فتوی شرعی برای ارزش کارمندان خانه های عفاف زنای شرعی را مباح می کند. نزد من ارزشی ندارد. يادمان باشد اين چکامه را مي گويم
	powered by blogger	Up